Teskesdurper Kraant 2019

27 Petje af. Boven de rivieren heeft mijn wiegje gestaan: in Leemput om precies te zijn. Tja, dat klinkt weinig hoopvol als zo iemand iets over carnaval wil zeggen. Ik vond het dan ook van een groot geloof getuigen, dat ik door de Teskesdurperroad werd gevraagd om een stukje voor de carnavalskrant te schrijven. Het was pas bij mijn benoeming in Apestad (IJsselstein) en later in Zandkruuergast (Hoogland bij Spakenburg) als pastoor, dat ik carnaval aan den lijve meemaakte. Het waren twee katholieke enclaves, waar carnaval bijna demonstratief met een optocht gevierd werd. Vanuit de omtrek trokken de mensen erheen om de prachtig versierde wagens en de ludieke maar met veel zorg uitgedoste loopgroepen te bekijken. In Apestad viel mij al op, hoeveel mensen er uit de nabijgelegen dorpen waren waarvan ik zeker wist, dat carnaval daar niet gevierd werd. Het zou mij niets verwonderen dat men stiekem jaloers was op de roomse vrijmoedigheid om met zoveel plezier het leven te vieren. Pas later toen ik in de carnavalsjury van het Zandkruuersgat zat, ontdekte ik met hoeveel passie, tijd en toewijding mensen zich op het carnaval voorbereidden. Al maanden van tevoren was men in de schuren bezig om de wagens op te bouwen. Het was de bevlogenheid, het plezier, maar ook de ernst waarmee de voorbereiding gebeurde, die mij raakte. Als dan niet met enkele speldenprikken naar de gemeentelijke politiek, werd met zorg het ontwerp en de uitvoering van de grote en kleine wagens ter hand genomen. Carnaval werd een bespiegeling van wat er leefde, waaruit ook de betrokkenheid van de mensen op hun gemeenschap kleurrijk in beeld kwam. Wat mijn hart nog meer voor het carnavalsfeest heeft geopend, was de vanzelfsprekendheid waarmee een ieder zich uitgenodigd voelde om mee te vieren. Niemand viel buiten de boot. Een directeur van een groot bedrijf liep samen met mensen van begeleid wonen de polonaise en genoten van het gebeuren. Buiten het zichtbare carnavalsgebeuren, vond ik het ook hartverwarmend om te zien hoe de Raad van elf met zijn prins, zich niet alleen op jeugd en jongeren richtte. Ook de verzorgingshuizen, waar het feest soms ver te zoeken was, werden bezocht. Carnaval is voor mij het feest geworden, waar een ieder gezien mag worden, ook degene voor wie al de drukte niets (meer) is. Mijn petje af, voor al diegene die zo hard toewerken om carnaval ook dit jaar weer een feest te maken. Ik wens u allen dan ook van harte veel plezier bij de voorbereiding en dat het dit jaar voor vele (actieve en passieve) carnavalsvierders een kleurrijk warm feest van saamhorigheid en betrokkenheid mag zijn. Pastoor Roland Putman ofm D’n urste carnavalsmis in Teskesdurp voor pastoor Puntman, spannend! Kwekkelstaete is een kleinschalige woonvoorziening voor 6 kinderen of jong-volwassenen met een meervoudige beperking. Kwekkelstaete is tot stand gekomen dankzij de gezamenlijke inzet van ouders, Philadelphia Zorg, Woningcorporatie De Kleine Meierij en de gemeente ’s-Hertogenbosch. Heeft u belangstelling voor het wonen of werken in Kwekkelstaete, of als vrijwilliger een steentje bij te dragen? Kijk dan op onze website of stuur voor actuele info een mail naar kwekkelstaete@gmail.com