Teskesdurper Kraant 2020

D it voorwoord wordt uiteraard wat eerder geschreven dan dat deze, wederom fantastische, krant uitkomt. Zo rond de kerstdagen was ik hier mee bezig. De dagen richting de kerst en oud en nieuw en de gang naar carnaval hebben niet meteen veel raakvlakken. Maar op facebook kwam zo’n typisch tegeltje voorbij met een pakkend statement, je kent ze wel. Deze ging van: “It’s the most wonderfull time of the year…. Lul niet, dat is carnaval!”. N og één week, en dan is het dus écht de mooiste tijd van het jaar!! Als raad van 11 hebben we, wederom met hulp van vele vrijwilligers, al voor de kermis van 2019 de eerste contouren van komend carnaval neergezet. Zo lang geleden al? Jep. Kort na een carnaval maken we de balans op, werken we de boekhouding bij en bedenken we, met een kernteam, hoe we het volgende carnaval het beste kunnen vormgeven. Kort na de kermis moeten de eerste zaken al afgesproken worden met onder andere de gemeente en de kroegen, dan moet het denkwerk al voor een deel zijn gedaan. Data voor evenementen moeten bepaald worden en afgestemd met diverse partijen. Want ook in de weken voor carnaval is er altijd wel iets te doen in de regio. We leven in een tijd waarin je iedere weekend kunt kiezen uit minimaal 3 evenementen, nog los van feesten en partijen die we onder elkaar geven. Aanbod in overvloed, dus als carnavalsorganisator moet je echt je best doen om mensen te paaien. A chter de schermen hebben we dit seizoen de banden met de Piepelenbergers, die al uitstekend waren, nog verder verstevigd. Na een serie goede gesprekken hebben we besloten om zoveel als mogelijk samen de zaken te organiseren. Het nieuwe bestuur van de Piepelenbergers had een late instap afgelopen carnavalsjaar. Dit seizoen was er meer tijd om zaken grondig aan te pakken. De jeugdraad en de dansmariekes zullen nadrukkelijker aanwezig zijn in de Feesttent, onder de kinderoptocht, de grote optocht en op meerdere plaatsen. Het ledenbestand is groeiende, en dat is één van de belangrijkste tekenen dat de koers de juiste is. D e optochten in Maasdriel hadden wat aandacht nodig. Tja, die optochten met muziek en zo. Veel besproken onderwerp en zeker geen uniek Maasdriels issue, er zijn vele gemeenten waar dezelfde discussies spelen. Toch is de essentie van de carnavalsoptocht vrij eenvoudig en al tientallen jaren hetzelfde. Karbouwers doen mee aan een optocht om samen schik te maken en om te laten zien wat ze gemaakt hebben. Ze rijden een optocht langs publiek die naar een gezellige bende komen kijken. Met muziek op de kar en onder genot van een drankje. Naar goed Nederlands gebruik heeft iedereen, zowel publiek als bouwers, een mening over de muziek. Van “ze motten nie zeiken” naar “ge bent zelf toch ok jong geweest” naar “de kinderen lopen jankend weg omdat het zeer doet aan de oren” tot “da is toch geen carnaval meer, maar een houseparty”. Zonder karbouwers geen optocht, zonder publiek net zo goed niet. En zonder vergunning ook geen optocht overigens. Bij een vergunning horen nu eenmaal regels. Fact of life. Die regels zijn niet opgesteld om mensen zoveel mogelijk dwars te zitten maar om de boel voor iedereen acceptabel te maken, zowel karbouwers als publiek. Regels zijn er ook om gedoe, zoals bijvoorbeeld met de vreugde vuren in Scheveningen te voorkomen. Mooie traditie daar in Scheveningen, jaarlijks een fikkie stoken op het strand als onderdeel van Oud & Nieuw, maar het moest ieder jaar ietsje gekker dan het jaar ervoor. Er was een vergunning, met afgesproken regels, maar iedereen die erbij betrokken was wist wel dat die werden overtreden. De rest is geschiedenis. De karbouwers hebben voor de zomer al met de Federatie Maasdrielse Carnavalsverenigingen (de tussenpersoon richting gemeente) besproken hoe de optochten komende carnaval beter te organiseren voor zowel bouwers als publiek. Komend weekend is de lakmoesproef, en daarna zullen we weten of we op de goede weg zijn. Ik heb er alle vertrouwen in dat wij dat kunnen met zijn allen. V oor de Raad was het een vruchtbaar jaar. Letterlijk. We hebben al een aantal nieuwe raadsbaby’s geboren zien worden, er zitten er nog een aantal in de pijplijn. Dat zegt ook iets over de gemiddelde leeftijd van de Raad van 11. De Teskesdurperroad is in november 2015 begonnen met deze klus in leeftijden van 18 tot en met midden 40. Van de initiële 15 raadsleden zijn er nog altijd 12 aan boord maar er zijn ook weer 4 nieuwe enthousiaste Teskesdurpers ingestapt. Op het eerste oog is dat erg goed nieuws, raadsleden blijven lang bij de Road. Daaruit kun je afleiden dat het leuk is om te doen en bovendien goed vol te houden is. De keerzijde is wel dat je als organisatie, want dat zijn we ook, moet verwachten dat in de komende 5 jaren er waarschijnlijk meerdere raadsleden zullen gaan stoppen. We hebben dus veel nieuwe mensen nodig in de komende jaren die carnaval kunnen organiseren. Alleen goed bier kunnen drinken is niet voldoende, je moet ook wel wat dingen kunnen regelen en organiseren en verantwoordelijkheid durven nemen. Niet iedereen is daar handig in of voelt zich daar van nature prettig bij, of heeft daar al ervaring mee. Ervaring in het organiseren is niet iets dat vanzelf komt of iets dat je via Youtube tutorials kunt leren, dat is en blijft vooral een kwestie van leren door het zelf te doen (Ja, echt vet Old-Skoel!!). Dan is de raad van 11 een mooie club om dat te leren. Er zijn maar weinig leeromgevingen waar je mag drinken tijdens de uitvoering van je functie, niet? Het wordt zachtjes aan tijd voor een nieuwe lichting jongelui die hun schouders eronder gaan zetten voor hun dorp, voor ons dorp. W e zoeken ieder jaar naar nieuwe raadsleden, maar zijn tegelijk ook kritisch, want we voelen ons erg verantwoordelijk voor de organisatie voor carnaval in ons Teskesdurp. Door de jaren heen hebben we de nodige gesprekken gevoerd met potentiële nieuwe raadsleden. Deze mannen hebben dan de eerste screening al doorstaan en zijn uit het juiste hout gesneden, maar besluiten dan zelf of ze zichzelf wel of niet met een steek op zien lopen. Het meest hardnekkige misverstand van het “raadslidschap” is toch wel dat het enorme verplichtingen met zich meebrengt, waaronder ook het “opzetten van een steek”. Ik vergelijk het met het lid zijn van een voetbalteam of een club als “move” of de organisatie van de Dorpsquiz. Tuurlijk, als je ergens bijgaat, dan moet je zo af en toe op komen dagen, want waarom ga je anders bij een team? Maar ook bij de voetbal kun je wel eens een weekendje niet, of twee. Prima toch. Die wedstrijd gaat dan ook door zonder jou. En als je bij het team hoort, dan trek je het tenue aan van de club, want je vertegenwoordigt ook jouw club of dorp. En als je dan een gaaf iets organiseert, zoals bijvoorbeeld “move on the beach” of de feestavond van de Dorpsquiz, dan loop je die avond in een shirt van de organisatie, dat is toch logisch? Omdat je herkenbaar wil zijn, maar ook omdat mensen best mogen zien wie het allemaal geregeld heeft. Beetje eer van je werk en trots op jouw cluppie, daar is niks mis mee. Ik denk dat je het zo moet zien. Als het alleen maar een enorme berg verplichtingen was, dan waren er niet nog 12 van de 15 raadsleden aan boord na 5 jaar, toch? Maar geheel vrijblijvend, nee dat ook niet, want carnaval organiseren gaat niet vanzelf. G enoeg serieuze blabla. De mooiste tijd van het jaar staat voor de deur. Geniet van deze mooie krant en van het carnavalsprogramma in ons mooie Teskesdurp. Na het bezorgen van de krant vatten we der nog eentje bij de Babbels, komde gullie ok naar de Krantenborrel straks? Volgende week lekker carnaval vieren meei oew maten in de kroeg. We gaan elkaar vast nog zien. Dan drinken we er nog eentje hier en we vatten er nog eentje doar. Alaaf Jeroen van Leeuwen www.teskesdurp.nl