9 Beste Lorredurpers, Malse Arckeldurpers, Peerdendurpers, Poalingdurpers, Schumers, Spreeuwendurpers, Teskesdurpers en alle andere carnavalsvierders, Allereerst hoop ik dat het naar omstandigheden goed met u gaat. Het afgelopen jaar was wederom voor veel Maasdrielenaren geen gemakkelijk jaar. De zorgen en het verdriet dat het coronavirus met zich meebrengt hebben een rem op ieders dagelijkse leven gezet. Ik kan me voorstellen dat het niet, of niet als vanouds, kunnen vieren van carnaval -voor velen een feest waar zeker nu zo naar uitgekeken wordt- een flinke tegenvaller is. Vorig jaar vroeg ik u op deze plek de saamhorigheid die bij het vieren van carnaval hoort op een andere manier vorm te geven. Ook dit jaar doe ik een beroep op uw saamhorigheid. Kijk alstublieft naar elkaar om en houd de carnavalsgedachte vast Ik ben trots op de Maasdrielse carnavalsverenigingen. Ook van hen wordt, net als van u, veel incasseringsvermogen en veerkracht gevraagd. Mede dankzij hen blijft het hart van carnaval kloppen. De verenigingen zijn, terwijl ik dit schrijf, druk bezig met het organiseren van wat dit jaar binnen de maatregelen mogelijk wél kan. Als er wat kan, dan zal dat een zeer verdunde versie zijn van wat u gewend was van carnaval. Maar wat in het vat zit verzuurt gelukkig niet. Net als vorig jaar druk ik u op het hart de geldende coronamaatregelen te volgen bij alles wat u doet. Ik hoop dat carnaval volgend jaar dan weer het bruisende feest kan zijn wat het altijd was. Henny van Kooten burgemeester Maasdriel Vrouwke koopt vannen boer twintig èèèjer. De volgende dag is ze wèr bij dieje boer. “Die èèèjer waren ammel leeg!” zegt ze kwoad. Dan rent de boer net zu kwoad naar het kieppenhok en schreeuwt: “Wie van jullie is d’r oan de pil?!” “Dokter, mijn haan trillen de lotste tijd zu.” “Drinkte te veel, meneer?”“Nee nie echt dokter, merste valter neffe.” Opa ziet het lage cijfer dat zijn kleinzoon voor geschiedenis heeft gehaald. “Toen ik nog un klèn menneke waar, haaj ik altijd un hoog cijfer vur geschiedenis”. “Dat zal best, opa, maar in die tijd was er ook nog veel minder geschiedenis!” Menneke blijft sloape bij oma’s di weekend. Is t un uur aacht en begint ie al te gape. “Agge moet gape moete wel oe haand vur oew mond houwe”, zeej oma. “och oma da makt vur mijn nog nie zu veul uit, mijn gebit valt er nie zomar uit!” Mins staat dakpannen op zijn dak te leggen, mar valt inins naar beneden. Omstanders bellen meteen politie en een ambulance. Als de agent er is, vraagt ie: “Wat is er gebeurd?” De mins: “Dat weet ik ook niet, ik lig hier nog maar net.” Mins komt strondbezòpe thuis. Hij wil nie dur de vurdeur noar binne gaan, dan heurt heel de buurt um bozópe thuis komme. Dinktie via de achterdeur noar binne te goan. Mar ut tuinhekske is dicht en dè piept nogal aggenum ope makt. “Dan heurt de buurt me nóg thuiskomme,” denkt die mins, en hij bedenkt dettie over ut hekske kan springen. Hij springt over dè hekske, mar blijft mee z’n kont achter ut poaleke hange. Scheur in z’n broek, jaap in z’n kont, mar de man doeter nie moeilijk over, “Da fiks ik boven wel ekkes,” denkt ‘ie. Hij stapt de badkamer in. Mooie badkamer met een grote spiegelwand. De mins haalt de verbandtrommel uit ‘t kasje en plekt niet-nie-omvallend een grote pleister op z’n bil. Dan stiefeltie noar bed en gaat slape. Volgende merge komt z’n vrouw vrage wadatter gebeurd is. “Is niks gebeurd, warom vroagde dè?” zegt de man. Zegt de vrouw: “Kom ik vanmérge in de badkamer, zit er zonne joekel van een pleister op de spiegel.” Mins is opgenomen int ziekehuis met een grôôt verbaand om zunne kop. De verpleegster van dienst verzurgt hem en zeè: Arme meneer, uw vrouw moet u vreselijk missen. Waarop de man antwoordt: Merstal wel, mar dees keer het ze me we wel gerakt.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjY1MDQ=