Bij het openslaan van deze immers nog aller-aller-ALLERmooiste carnavalskrant van heel de regio en daarbuiten. Der is un neie vurzitter. Da betekent dat er ook ene weg is. We hebben inmiddels al 11 jaar een hele mooie groep mensen die Teskesdurp bestiert. De jeugdraad met hun begeleiders, tientallen trouwe vrijwilligers en een raad van 11 van inmiddels 21 man. Echt een merk dat staat als een huis. We zijn er erg zuinig op. Ik ben en blijf er super trots op. Ons motto: “nie bang zijn”, dat kenmerkt ons. We doen veel, gaan weinig uitdaging uit de weg en het niveau van wat we doen is, al zeg ik het zelf, behoorlijk hoog voor een stelletje enthousiaste amateurs / vrijwilligers. We hebben overigens nog een motto “nog 1-tje dan”. In de volksmond worden we ook wel de-raad-die-niet-naar-huis-kan genoemd. Er zijn slechtere bijnamen…. Eind 2015 zijn we met 15 loose kanons begonnen aan het avontuur dat Teskesdurperroad heet. Binnen een paar seizoenen hadden we de schwung te pakken en de rest is hele mooie geschiedenis. Nu, 11 jaar verder, zijn er nog altijd 8 van die 15 actief bij de raad. We hebben afgelopen 2 jaar serieuze gesprekken gevoerd onder elkaar over “wanneer ga je dan stoppen, of een stap op zij doen?” Er zat veel gevoel in die gesprekken en het was al vrij snel duidelijk dat “loslaten” voor alle 8 lastig is. Allereerst omdat er toch een soort van “zwart gat” gevoel ontstaat, want tering, wat is het leuk, gezellig en zingevend ineen!! Tegelijkertijd weten juist die 8 originals wat het gevaar is om te lang, tot voorbij de houdbaarheidsdatum, te blijven hangen. Dat is wel het laatste wat je wil. Een duivels dilemma. Maar hee, nie bang zijn. Ondertussen werd het tijd om nieuwe minse aan de knoppen te zetten. Om het bloed te verversen, minse met frisse energie naar de voorgrond te verplaatsen en die het vak ook te leren. Sinds vorig seizoen hebben we, achter de schermen, in de bestuurslaag de nodige vernieuwingen doorgevoerd. Ook na dit seizoen zetten we de nieuwe raadsleden meteen op de stip. Is het nodig? Persoonlijk vind ik van wel. Niet accuut, maar zoals je niet te vroeg moet pieken moet je ook niet te laat schakelen. Mijn Teskesdurperroadsreis begon in 2015. We waren net goed en wel een zelfbenoemde groep van 15. Volgens mij hadden we nog niets eens officieel onze naam bedacht. Maar het was al november, de carnaval viel vroeg, we hadden haast en vergaderden regelmatig en tot diep in de nacht. Nadat ik een paar keer had gehint op “er moet structuur komen” en “we hebben een voorzitter enzo nodig” sloot ik dat betoog af met: dus hoe gaan we bepalen wie de voorzitter wordt? Waarop de vergadering zei: da doede gij toch al, dus gewoon blijven doen. En zo werd ik in de 2e vergadering de eerste voorzitter van de Teskesdurperroad, nu een dikke 10 jaar geleden. Het voorzitterschap heb ik altijd als bijzonder, eervol, leerzaam en verrijkend ervaren. Gek genoeg was ik tot dat moment relatief weinig betrokken bij ons dorp. Ik kende ook een stuk minder mensen, en dat was andersom ook zo. Ik kan het me nu niet anders meer voorstellen. Ik had het niet willen missen. Ik heb in Michiel een meer dan waardige en kundige opvolger gevonden. Hij bleef de eerste maanden nog een beetje miepen over “grote schoenen om te vullen”. Tijdens zijn vuurdoop heeft hij aan de hele raad laten zien dat ie ook grote voeten heeft. Goed gedaan en nogmaals heel veel plezier in je nieuwe rol. Alle vertrouwen in!! Op ons afgelopen 11-11 bal in de Kreek werd ik, geheel onverwachts, ten overstaan van een flink publiek door Prins Frenk namens de raad in het zonnetje gezet. Ik kreeg een hele mooie en unieke raadsketting als dank voor mijn voorzitterschap. Een heel mooi gebaar en het liet me niet ongeroerd. Ik wil alles en iedereen die ons, en ook mij, de afgelopen 11 jaar heeft geholpen nogmaals danken. Het is en blijft een gezamenlijke effort waarbij je ook iemand nodig hebt die op gezette tijden wat verstandigs probeert te zeggen en doen. Het is een “Haje-voorzitter”, maar nog geen “Haje-steek”. Ik ben er nog niet aan toe, maar ik durf wel met zekerheid te stellen dat ik over de helft ben. Mijn focus zal de komende jaren liggen op de stichting TOP en het blijven steunen van de raad en de bestuurders in het bijzonder. Iedereen een hele fijne en gezellige carnaval gewenst en tot ziens in 1 van onze tenten! De trouwe lezer van deze krant zal het wel zijn opgevallen 65 Bloaike
RkJQdWJsaXNoZXIy MjY1MDQ=